Βασίλης Κορκίδης: Νέα ευρωπαϊκή οδηγία ψηφιακών υπηρεσιών για το ηλεκτρονικό εμπόριο

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προωθεί εκθέσεις πρωτοβουλίας σχετικά με την επερχόμενη νομοθεσία για τις ψηφιακές υπηρεσίες (DSA). Μια πρώτη έκθεση παρουσιάζει την διαδικασία που δίνει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή οδηγίες πώς να αξιοποιηθεί η νέα νομοθετική πρωτοβουλία, καθώς και τι πρέπει να περιέχει. Η ευρωπαϊκή έκθεση θεωρεί την παρούσα οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο (ECD) ως ξεπερασμένη. Η ραγδαία αύξηση των «domain names» των «e-shops» σε όλες τις χώρες της Ε.Ε., αλλά και η δυναμική επέκταση του «e-commerce», ως καταναλωτική συνήθεια, που ήρθε για να μείνει και μετά τον κορωνοϊό, απαιτεί προσαρμογές και εκσυγχρονισμό του υφιστάμενου πλαισίου.

Στη νέα ευρωπαϊκή «ψηφιακή νομοθεσία» πρέπει να αποσαφηνιστεί ποιοι πάροχοι ψηφιακών υπηρεσιών καλύπτονται και να γίνει διάκριση μεταξύ φιλοξενίας και διαμεσολαβητών διαδικτυακών αγορών που πωλούν το προϊόν. Θα πρέπει να οριστεί τι είναι μια συστημική πλατφόρμα, καθώς και ποιος θα είναι ο «φύλακας» των οικονομικών δεικτών, που θα καλύπτει παρόχους υπηρεσιών εγκατεστημένους σε τρίτες χώρες, που προσφέρουν αγαθά ή υπηρεσίες στην Ε.Ε. Η έκθεση θέτει το πρόβλημα των μη συμμορφούμενων προϊόντων που πωλούνται στο Διαδίκτυο, αλλά δεν προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για τους καταναλωτές. Ζητά να εφαρμοστούν ίσοι όροι ανταγωνισμού, χωρίς καμία διάκριση μεταξύ των εντός και εκτός Διαδικτύου πωλήσεις, αφού ό,τι είναι παράνομο θα πρέπει ασφαλώς να ισχύει και στο Διαδίκτυο. Επιπλέον είναι απαραίτητη η αποσαφήνιση του ορισμού «ενεργού και παθητικού ξενιστή», η διασφάλιση ίσων δικαιωμάτων σε καταναλωτές και επιχειρήσεις, καθώς και η διατήρηση της αρχής αναφοράς της χώρας παραγωγής.

Τα οικονομικά οφέλη των ψηφιακών υπηρεσιών συνδέονται με τη προώθηση της ανάπτυξης των ΜμΕ και την προστασία των εργαζομένων στη πλατφόρμα και το σέρβις. Οι πάροχοι πρέπει να δίνουν ακριβείς πληροφορίες και ενημερωμένη ταυτότητα των επιχειρηματικών εταίρων τους, καθώς και να εξατομικεύουν τη τιμολόγηση. Στα νομοθετικά μέτρα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται ένας μηχανισμός ειδοποίησης και δράσης, ώστε οι χρήστες να ειδοποιούν τους διαμεσολαβητές στο Διαδίκτυο για την ύπαρξη δυνητικά παράνομου διαδικτυακού περιεχομένου ή συμπεριφοράς. Ο κανονισμός των συστημικών πλατφορμών θα προβλέπει έναν κατάλογο «απαγορευμένων πρακτικών» και μια κεντρική ρυθμιστική αρχή, που θα επιβλέπει τη συμμόρφωση και τις εξουσίες επιβολής για την αντιμετώπιση διασυνοριακών ζητημάτων.

Συνολικά, η έκθεση για την ευρωπαϊκή πράξη ψηφιακών υπηρεσιών είναι πολύ περιεκτική, με πολλές ερωτήσεις και ελάχιστα μέτρα εναρμόνισης όσον αφορά την προστασία των καταναλωτών, τα οποία αναμφίβολα θα οδηγήσουν σε προσθήκες της νομοθεσίας σε εθνικό επίπεδο. Σύμφωνα, πάντως, με το προσαρμοσμένο πρόγραμμα των εργασιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η πρόταση για τις ψηφιακές υπηρεσίες (DSA) αναμένεται να δημοσιευθεί στο τρίτο τρίμηνο του 2020. Ο τετραπλασιασμός του «e-εμπορίου» στη χώρα μας το πρώτο 5μηνο του 2020 σε σύγκριση με το αντίστοιχο περσινό και με τις «online» πωλήσεις να έχουν εκτοξευτεί εντός καραντίνας, διατηρώντας μέρος της δυναμικής τους μετά την καραντίνα, απαιτεί την ενεργό συμμετοχή της Ελλάδας στον νέο κύκλο του ευρωπαϊκού διαλόγου για το ηλεκτρονικό εμπόριο.