Γιατί οι Ολλανδοί στύλωσαν τα πόδια στο πακέτο των €550 δισ.

Οι αντιρρήσεις της Ολλανδίας στο πακέτο στήριξης για τον κορωνοϊό είναι το αγκάθι που εμπόδισε τη συμφωνία για το πακέτο στήριξης των 550 δισ. ευρώ παρότι το τελευταίο έχει τη στήριξη των δύο μεγάλων δυνάμεων, της Γαλλίας και της Ολλανδίας.

Οι αντιρρήσεις του 45χρονου Χριστιανοδημοκράτη υπουργού Οικονομικών της Ολλανδίας είναι εκείνες στις οποίες σκόνταψε το πακέτο συνολικού ύψους 500 δισ. ευρώ για την «άμυνα» απέναντι στον κορωνοϊό.

Τι τους «έπιασε» τους Ολλανδούς και επέμειναν να υπογράψουν δεσμεύσεις οι χώρες που θα πάρουν χρήματα από τον ESΜ για την αντιμετώπιση της πανδημίας, τη στιγμή που οι Γάλλοι και οι Γερμανοί έχουν πλέον συμφωνήσει ότι δεν χρειάζονται «κορωνο-μνημόνια»;

Η μια εξήγηση είναι πολιτική: Η ολλανδική κυβέρνηση είναι ο τρίτος συνασπισμός που έχει σχηματίσει ο φιλελεύθερος πρωθυπουργός Μάρκ Ρούτε, με τους Χριστιανοδημοκράτες, το Δημοκρατικό Κόμμα και τη Χριστιανική Ένωση. Απέναντί του, όμως, έχει το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα το Κόμμα της Ελευθερίας, τους αντιευρωπαϊστές του Γκέρτ Βίλντερς, το οποίο έχει αναγάγει το ζήτημα της βοήθειας σε «σημαία» της τακτικής του να ενοχοποιεί την Ε.Ε. και να κατηγορεί την κυβέρνηση για υποχωρήσεις που θα ρίξουν στις πλάτες των Ολλανδών τα βάρη που συσσωρεύουν οι «τεμπέληδες» του Νότου.

Παρόμοιες ανησυχίες υπάρχουν και στην Γερμανία, όπου «καραδοκεί» το ακροδεξιό αντιευρωπαϊκό AfD, που είναι κάθετα αντίθετο στα ευρωομόλογα, αλλά από τη στιγμή που τα τελευταία είναι εκτός ατζέντα, φαίνεται ότι οι πολιτικές συνέπειες είναι διαχειρίσιμες από το Βερολίνο.

Υπάρχει, επίσης και ένας οικονομικός λόγος. Η Γερμανία που είναι η μεγαλύτερη οικονομία της Ε.Ε. μπορεί να «χωνέψει» ευκολότερα τα πιθανά απόνερα των χρηματοδοτήσεων για τον κορωνοϊό, από ό,τι η Ολλανδία, η οποία είναι μεν πλεονασματική και με ιδιαίτερα επιτυχημένες εξαγωγές, αλλά σε απόλυτα μεγέθη είναι ένα κλάσμα της Ιταλικής οικονομίας, την οποία καλείται τώρα να στηρίξει.

Ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Μπρούνο Λε Μερ το είπε ανοιχτά σε δηλώσεις του μετά το αποτυχημένο Eurοgroup της Τρίτη: «Γαλλία και Γερμανία έκαναν πολλά και έφτασαν σε συμβιβασμό για το κείμενο. Διακυβεύεται το μέλλον της Ευρώπης και του ευρώ». Αργότερα σε συνέντευξη Τύπου στο Παρίσι δήλωσε ότι συνεχίζουν τις επαφές με τον Γερμανό ομόλογό του, Όλαφ Σόλτς για να εξευρεθεί λύση.

Και να σκεφτεί κάποιος ότι στη συμβιβαστική λύση δεν υπάρχουν καν ευρωομόλογα. Αυτά έχουν ήδη μείνει εκτός συζήτησης, γιατί, εκτός των άλλων συνάντησαν και την αντίδραση της Γερμανίας.

Στο τραπέζι βρίσκεται μια συμβιβαστική πρότασης που προβλέπει 250 δισ. από τον ESM, χωρίς όμως προϋποθέσεις που θα φέρουν σε δύσκολη πολιτική θέση τις κυβερνήσεις των χωρών που θα την αποδεχθούν, κυρίως δε την Ιταλία.

Επίσης, δάνεια ύψους 200 δισ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) καθώς και 100 δισ. ευρώ από το πρόγραμμα για την απασχόληση που έχει προτείνει η Κομισιόν.

Σε αυτά οι Γάλλοι πρότειναν να προστεθεί ένα νέο έκτακτο ταμείο ενίσχυσης της ανάκαμψης, με δαπάνες που θα χρηματοδοτήσουν νοσοκομεία, αλλά και βιομηχανίες όπως το αυτοκίνητο και η αρεοναυπηγική.

Με τη γαλλική πρόταση συμφωνούν οι Γερμανοί, αλλά διαφωνούν οι Ολλανδοί οι οποίοι στύλωσαν και τα πόδια, καθώς και οι Αυστριακοί και οι Φινλανδοί, οι οποίοι, όμως, δεν «βγήκαν» μπροστά, αφήνοντας τον Ολλανδό υπουργό Οικονομικών να συγκρούεται με τον Ιταλό ομόλογό του.