Τα μνημόνια έφυγαν, οι «Βάρβαροι» έμειναν…

Η υπερτροφική υπεραξία κάθε ποιήματος βρίσκει την αντανάκλασή της στην ελληνική πραγματικότητα -Γράφει ο Μάνος Οικονομίδης, δημοσιογράφος, σύμβουλος στρατηγικής και επικοινωνίας

Στον πηγαιμό για την Ιθάκη… Ο μεγάλος Αλεξανδρινός Κωνσταντίνος Καβάφης τα είχε περιγράψει έγκαιρα και εκκωφαντικά. Με εκείνη την υπερτροφική υπεραξία που έχει κάθε ποίημα, στις λέξεις του οποίου ο καθένας μπορεί να εικονογραφήσει τα προσωπικά βιώματά του ως σκέψεις, ιδέες και συμπεράσματα. Ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ωστόσο, μας έχει χαρίσει μια πληθωρική ανθολογία εμβληματικών στίχων. Επίσης, με τον καθένα να προσλαμβάνει εξατομικευμένη χρησιμότητα.

«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις τη ζωή σου όπως τη θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον, όσο μπορείς: Μην την εξευτελίζεις»… «Και τι φρικτή, η μέρα που ενδίδεις. Η μέρα που αφέθηκες και ενδίδεις»… «Σαν έτοιμος από καιρό, σαν θαρραλέος, αποχαιρέτα τη την Αλεξάνδρεια που χάνεις»… Και τόσοι άλλοι ακόμη. Ο συναισθηματικός δεσμός ανάμεσα στην «Ιθάκη» και τους «Βαρβάρους», ωστόσο, είναι μάλλον ο πλέον ανθεκτικός στον πειρασμό του χρόνου. Στη φθορά της παρακμής.

«Κι αν πτωχική τη βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε. Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα, ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν»… Και φυσικά, «Περιμένοντας τους Βαρβάρους»…. «Και τώρα, τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους; Οι άνθρωποι αυτοί, ήσαν μια κάποια λύσις»… Δεδομένο πρώτο: Την Ιθάκη δεν τη βρήκαμε. Κανείς λαός άλλωστε δεν είναι προορισμένος να τη βρει. Το ταξίδι αναζητούν οι κοινωνίες. Να είναι όσο πιο συναρπαστικό και διδακτικό γίνεται.

Και το ταξίδι για τη δική μας Ιθάκη συνεχίζεται, παραμερίζοντας την εθνική τραγωδία της οκταετίας των μνημονίων. Την ωδή στην εθνική παρακμή και κοινωνική φτωχοποίηση, για την οποία ο ιστορικός του μέλλοντος θα έχει να πει περισσότερα από όσα υποψιαζόμαστε. Δεδομένο δεύτερο: Οι «Βάρβαροι»… δεν έφυγαν. Εδώ είναι. Είτε πρόκειται για τον δικό μας κακό εαυτό, είτε για τους εισοδηματίες του εθνικού διχασμού. Εκείνους που καταδίκασαν έναν λαό με γονιδιακή έλξη προς την εμφύλια σύγκρουση, σε μόνιμο μίσος. Ο ένας απέναντι στον άλλο. Ακόμη και ο Κωνσταντίνος Καβάφης θα έμενε άφωνος με τους δικούς μας «Βαρβάρους». Θα αιφνιδιαζόταν. Ευτυχώς για εκείνον τα έχει πει όλα ο Κώστας Βάρναλης… «Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα».

[email protected]

Facebook: Manos Oikonomidis