«Κρυφές» διαπραγματεύσεις για τα κόκκινα δάνεια

Πιέσεις για διενέργεια πλειστηριασμών ώστε να μειωθούν τα κόκκινα δάνεια και να αποκαλυφθούν οι στρατηγικοί κακοπληρωτές.

Λίγες εβδομάδες πριν το οριστικό τέλος των μνημονίων, αλλά και λίγα 24ωρα πριν τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Αττική, τα τεχνικά κλιμάκια των «θεσμών» βρέθηκαν στην Αθήνα. Οι τεχνοκράτες των δανειστών πραγματοποίησαν (μεταξύ άλλων) μια σειρά από επαφές με στελέχη της ελληνικής κεντρικής διοίκησης, της Τραπέζης της Ελλάδος και των τεσσάρων συστημικών τραπεζών.

Μακριά από το φως της δημοσιότητας

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι αυτές οι επαφές έμειναν μακριά από το φως της δημοσιότητας. Σύμφωνα με πληροφορίες, συνομίλησαν για τα καυτά θέματα της ελληνικής οικονομίας, όπως οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί και τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.
Οι δύο αυτές μεταρρυθμίσεις εντάσσονται στο πλαίσιο των δεσμεύσεων που εκκρεμούν από την 4η αξιολόγηση. Είναι, δηλαδή, οι μεταρρυθμίσεις που θα κρίνουν τη μεταμνημονιακή εποχή, στην οποία θα υπαχθεί η χώρα μετά τις 20 Αυγούστου.

Δεδομένοι οι στόχοι

Άλλωστε, οι στόχοι για τα κόκκινα δάνεια είναι δεδομένοι. Μην ξεχνάμε πως το συμπληρωματικό μνημόνιο που επισφράγισε την τεχνική συμφωνία κυβέρνησης – δανειστών τον περασμένο Μάιο ενσωματώνει τη δέσμευση της ελληνικής πλευράς για ανάσχεση του αριθμού των κόκκινων δανείων και περιορισμό τους στα 64 δισ. ευρώ στο τέλος του 2019.
Το ύψος των κόκκινων δανείων με βάση στοιχεία του α’ τριμήνου του 2018 ανέρχεται σε 92,4 δισ. ευρώ και αντιπροσωπεύουν το 48% του συνολικού χαρτοφυλακίου των τραπεζών.

Άρση του απορρήτου

Οι δανειστές έχουν πιέσει αφόρητα την κυβέρνηση να διενεργηθούν σε όλη τη χώρα ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, ώστε να μειωθούν τα κόκκινα δάνεια, αλλά και για να αποκαλυφθούν οι στρατηγικοί κακοπληρωτές. Γιαυτό συμφωνήθηκε να γίνεται άρση του τραπεζικού απορρήτου σε όσους έχουν υπαχθεί στις ευνοϊκές διατάξεις του νόμου Κατσέλη.
Είναι η μεταρρύθμιση που θα κάνει φέτος τη διαφορά, αφενός γιατί θα φέρει κόσμο στα συμβολαιογραφικά γραφεία, αφετέρου θα μειώσει τη «δεξαμενή» με τα ληξιπρόθεσμα χρέη των Ελλήνων οφειλετών (101 δισ.), «αυγατίζοντας» έτσι τις φορολογικές εισπράξεις για λογαριασμό του Δημοσίου.