Ισχυροποίηση των επιμελητηρίων

Είναι υπαρκτή η ανάγκη για αξιοποίηση των δομών, της εμπειρίας και της γνώσης που διαθέτουν

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μίχαλος, πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου

Τα επιμελητήρια της χώρας σε μια δύσκολη περίοδο για την ελληνική οικονομία και την αγορά λειτούργησαν και λειτουργούν ως καθημερινοί, χρήσιμοι σύμμαχοι της επιχειρηματικότητας. Είναι από τους πιο παραγωγικούς και δραστήριους φορείς, με αξιόλογες πρωτοβουλίες και δράσεις, με τεκμηριωμένες διεκδικήσεις και προτάσεις, με συνεχή και αποτελεσματική παρουσία στο πλευρό των μελών τους.

Δεν είναι τυχαίο ότι το μοναδικό, ίσως, σημείο βελτίωσης του επιχειρηματικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, όπως προκύπτει και από τις σχετικές συγκριτικές αξιολογήσεις, είναι η λειτουργία του ΓΕΜΗ και της Υπηρεσίας Μιας Στάσης για την ίδρυση επιχειρήσεων. Πρόκειται για δύο δομές που οργανώθηκαν και λειτουργούν μέχρι τώρα με επιτυχία, χάρη στην εμπειρία και την εξειδικευμένη γνώση των επιμελητηρίων.

Τα επιμελητήρια είναι επίσης οι φορείς που στηρίζουν ουσιαστικά τις προσπάθειες εξωστρέφειας των ελληνικών επιχειρήσεων, με συστηματικές δράσεις δικτύωσης και ενημέρωσης, με πρωτόκολλα συνεργασίας με ξένα επιμελητήρια, με τη διοργάνωση επιχειρηματικών αποστολών και τη συμμετοχή σε μεγάλες διεθνείς εμπορικές εκθέσεις. Παράλληλα, εξακολουθούν να παρέχουν έγκυρη επιχειρηματική πληροφόρηση, συμβουλευτική υποστήριξη, αλλά και προγράμματα επιμόρφωσης και κατάρτισης για επιχειρηματίες και στελέχη. Τα Επιμελητήρια είναι οι φορείς που τόλμησαν πρώτοι να εφαρμόσουν την ψηφιακή υπογραφή και εξακολουθούν να αναπτύσσουν συνεχώς νέες υπηρεσίες και εργαλεία για τη βελτίωση της επιχειρηματικής καθημερινότητας.

Είναι υπαρκτή, ωστόσο, η ανάγκη για περαιτέρω ενδυνάμωση του επιμελητηριακού θεσμού και αξιοποίηση των δομών, της εμπειρίας και της γνώσης που διαθέτουν τα επιμελητήρια. Για τον σκοπό αυτό χρειάζεται, στο πλαίσιο της νέας επιμελητηριακής νομοθεσίας, η επανεξέταση μιας σειράς ζητημάτων που δημιουργούν εμπόδια στην ομαλή λειτουργία του θεσμού.

Ένα από τα σημαντικότερα αιτήματα αφορά τη δυνατότητα των οργάνων διοίκησης των επιμελητηρίων να αποφασίζουν αυτοτελώς για κάθε θέμα που σχετίζεται με την εκπλήρωση των σκοπών και των αρμοδιοτήτων τους στο πλαίσιο του εγκεκριμένου προϋπολογισμού τους. Επιπλέον, θα πρέπει να αρθούν οι περιορισμοί που τέθηκαν για τη λειτουργία των μη κερδοσκοπικών εταιρειών και να υπάρχει δυνατότητα ετήσιας επιχορήγησής τους. Ως προς το ΓΕΜΗ, θα πρέπει να οριστεί σαφώς η αρμοδιότητα των επιμελητηρίων να λειτουργούν και να ενημερώνουν το Γενικό Εμπορικό Μητρώο, εισπράττοντας για τον σκοπό αυτό το νόμιμο ανταποδοτικό τέλος, που αποτελεί τακτικό έσοδο του κάθε επιμελητηρίου. Τέλος, θα πρέπει να εισαχθεί διάταξη για την τακτική διασφάλιση των ετήσιων επιμελητηριακών εσόδων που προέρχονται από την τήρηση της μερίδας κάθε επιχειρηματικής μονάδας στο ΓΕΜΗ.

Ο επιμελητηριακός θεσμός λειτουργεί για πάνω από 100 χρόνια ως κύριος εκφραστής και αρωγός της ελληνικής επιχειρηματικής κοινότητας. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, σε μια περίοδο όπου η χώρα προσπαθεί να κάνει το αποφασιστικό βήμα εξόδου από την κρίση, χρειαζόμαστε ισχυρά και σύγχρονα επιμελητήρια, τα οποία θα δώσουν μαζί με τα μέλη τους σε όλη την Ελλάδα τη μάχη για την ανάκαμψη και τη βιώσιμη ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.