Σωτήρης Πίκουλας: H νεροχελώνα της Αριστεράς

Ïìéëßá ôïõ Õðïõñãïý Ïéêïíïìéêþí ÅõêëÝéäç Ôóáêáëþôïõ óôç ÍÝá Éùíßá, ÔåôÜñôç 20 Ìáñôßïõ 2019. (EUROKINISSI/ ÓÔÅËÉÏÓ ÌÉÓÉÍÁÓ)

Ο λόγος για τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, ο οποίος φαίνεται ότι τα βράδια προβαίνει σε ασκήσεις θάρρους για να αντιμετωπίσει πολιτικά τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά κάθε πρωί αναβάλλει την… επανάστασή του. Η έκρηξη του πρωθυπουργού και το προσωπικό ξέσπασμα του ίδιου στην κρίσιμη κοινοβουλευτική ομάδα δείχνουν ότι… το παιδί προσπαθεί αλλά δεν μπορεί. Καθ’ όλη την διάρκεια της θητείας του προσπαθεί να υψώσει αριστερό προφίλ στην κατά τα άλλα μνημονιακή κυβέρνηση, αλλά δεν μπόρεσε. Το Μαξίμου τού έβαζε συνέχεια τρικλοποδιές. Θέλησε να οργανώσει με τους 53 την εσωκομματική αντιπολίτευση του Αλέξη Τσίπρα, αλλά μέχρι τώρα ούτε που τον έχουν γαργαλίσει. Ο Αλέξης Τσίπρας σε μία ένδειξη πολιτικού θράσους και προσωπικής στρατηγικής έφερε ό,τι πασόκους βρήκε και τους εγκατέστησε στο κόμμα σε θέσεις κλειδιά. Αρκετούς τους βοήθησε και προσωπικά. Προχωράει τώρα σε ένα αρχηγοκεντρικό κόμμα και ορισμό δικών του «τομεαρχών», χωρίς να δίνει λόγο στους 53, στους συμμάχους των 53, και σίγουρα χωρίς να λαμβάνει υπόψη το πολιτικό μέγεθος του Ευκλείδη Τσακαλώτου.
Ο Ευκλείδης, όμως, έχει και τις προσωπικές επάρσεις του. Θεώρησε τον εαυτό του τον αριστερό διάδοχο του ΔΝΤ αλλά τελικά οι 53 είχαν ισχυρό λόγο απέναντι στην προσωπική του καριέρα και έτσι έκανε πίσω. Είναι κάτι αντίστοιχο με αυτό που έλεγε ο Τσίπρας ότι η οικονομία είναι το ατού του. Από την ίδια, λοιπόν, έπαρση εμφορείται και ο ίδιος, αλλά μπροστά στον ρόλο του απέναντι στην ιστορία της «Αριστεράς» δείχνει νάνος. Ή, αλλιώς, προσπαθεί να σηκώσει ανάστημα αλλά εν τέλει «δε βαριέσαι», ποιος να τρέχει τώρα καλοκαιριάτικα σε εσωκομματικές διαμάχες… Το φαινόμενο Τσακαλώτος σε πολιτική ερμηνεία και ιστορική θέση θυμίζει Σουφλιά και Tσοχατζόπουλο. Μόνο που ο ίδιος ανήκει σε άλλη σφαίρα αστικής ευγένειας και τάξης… Ίσως τελικά να μην είναι αυτό που η αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ ονειρεύεται. Άλλωστε, δεν είναι μακριά η κατάληξη της ΛΑΕ και της Πλεύσης… Στα αζήτητα δεν μπορεί να πάει, οπότε θα πορευτεί με ό,τι έχει.
Ο Ευκλείδης, είμαι σίγουρος, θα ήταν μία καταπληκτική παρέα. Θα είχε συνεπάρει την ομήγυρη με τους αγνούς ιδεαλισμούς του, αλλά στην ψυχολογία του αμφιθεάτρου –την οποία έχουν κερδίσει οι σύντροφοι του Τσίπρα– θα ήταν ένας αμελητέος ομιλητής. Και είναι η πικρή αλήθεια: Το γεγονός ότι δεν γνωρίζει καλά την ελληνική γλώσσα δεν τον βοηθάει να επιβληθεί όχι μόνο στους 53, αλλά και στον ίδιο τον πρόεδρο του κόμματος, ο οποίος είναι πανίσχυρος φέρνοντας ένα πολύ καλό εκλογικό αποτέλεσμα… Κοινώς, Ευκλείδη περίμενε άλλα 3-4 χρόνια για να βγάλεις από μέσα σου τα πολιτικά απωθημένα σου…